Na zaproszeniu koniecznie muszą znaleźć się podstawowe informacje:

1. Kto zaprasza? Czyli Państwo Młodzi lub/i imiona i nazwiska rodziców
2. Kogo zaprasza? Imię i nazwisko zaproszonej osoby, ewentualnie wspólne zaproszenie dla par lub całej rodziny jeśli mieszka wspólnie
3. Na co zaprasza? Podstawowe informacje na temat uroczystości ślubnej. Koniecznie dokładna data i godzina ślubu (jeśli ślub nie odbywa się tradycyjnie w sobotę warto dopisać dzień tygodnia aby uniknąć pomyłek gości) również nazwa kościoła lub USC oraz adres (nawet w jednym mieście zdarza się, że istnieją dwa kościoły pod tym samym wezwaniem, warto też dla ułatwienia podać adres strony internetowej na której umieścimy informację dotyczące dojazdu, numery autobusów, nazwa przystanku, czy mapka dla zmotoryzowanych)
4. Z kim można się kontaktować? W dniu ślubu nie będziemy mieli czasu odbierać telefonów i pomagać np. w dojeździe gościom ślubnym. Warto na zaproszeniu podać nr telefonu do osoby odpowiedzialnej, która będzie dyżurować do samego ślubu odbierając telefon i pomagając gościom, może to być np. rodzeństwo Pary Młodej. Adnotację – kontakt w dniu ślubu z imieniem i nazwiskiem osoby odpowiedzialnej można podać na odwrocie zaproszenia

Goście weselni

Jeśli zaproszeni goście mają również uczestniczyć w przyjęciu weselnym konieczne jest podanie dokładnych informacji na temat odbywającej się zabawy (przynajmniej tak dokładnie jak w przypadku uroczystości ślubnej) i jej profilu. Coraz częściej zdarza się, że wesele nie trwa tradycyjnie do rana, a restauracja jest wynajmowana do konkretnej godziny – w takiej sytuacji warto uprzedzić gości, aby ułatwić im zaplanowanie powrotu. Jeśli zdecydowaliśmy się na organizację dojazdu i powrotu z zabawy dla gości w naszym zakresie (autokar, bus, taksówka) również należy ich o tym poinformować w zaproszeniu, zobowiązując również do wcześniejszego wyrażenia chęci ze skorzystania z takiej możliwości (mała adnotacja na dole lub z tyłu zaproszenia) – to pozwoli nam dobrze zaplanować transport. Podobnie należy postąpić w przypadku udostępnienia gościom możliwości przenocowania. Zaproszenie na wesele może występować w postaci oddzielnego kartonika wkładanego do środka zaproszenia na sam ślub. Na końcu zaproszenia dla gości weselnych należy również umieścić prośbę o potwierdzenie obecności i podać dane kontaktowe (najpewniejszy w takich sytuacjach jest kontakt telefoniczny) do osoby odpowiedzialnej za organizację zabawy (np. Panna Młoda, jedna z Mam, świadek) oraz ostateczną datę potwierdzenia obecności.

Prezenty ślubne

Dodatkowo na zaproszeniu ślubnym możemy umieścić sugestie na temat prezentów. Często praktykowanym ostatnio pomysłem jest prośba do gości o zamianę tradycyjnych bukietów kwiatów, które niestety mają dość krótki żywot na inne drobne upominki (ważne jest dodanie odpowiedniej adnotacji na zaproszeniu): książki, płyty z muzyką lub filmem, kwiaty doniczkowe, wino itp. Drobne upominki od gości możemy również przeznaczyć na pomoc innym – np. pieniądze lub pomoce szkolne dla dzieci z domów dziecka.

Poza drobnymi upominkami dużym ułatwieniem jest również przygotowanie listy prezentów dla zaproszonych gości weselnych. Ułatwieniem i dla nas – nie dostaniemy rzeczy niepotrzebnych, ale i dla gości, którym często trudno wymyślić co może być nam teraz potrzebne. Pamiętajmy, że rezygnując z listy prezentów ostatecznie najczęściej ich wymyślenie przypadnie komuś z naszych bliskich z kim będą się kontaktować ‘zagubieni’ weselnicy. Więc jeśli nie chcemy przygotować tradycyjnej listy dla gości zostawmy bliskim (rodzinie i świadkom) nasze sugestie, które pomogą im w odpowiadaniu na pytania gości.

Listę prezentów możemy przygotować w formie listy zostawionej w wybranym przez nas sklepie (to oczywiście rozwiązanie dobre tylko dla gości mieszkających na terenie naszego miasta), internetowej listy umożliwiającej rezerwowanie prezentów (pamiętajmy jednak przy tej okazji o seniorach i poprośmy np. rodziców o kontakt z nimi i telefoniczne przekazanie możliwości). Informacje na temat listy prezentów warto zamieścić w postaci oddzielnego bilecika dodanego do zaproszenia (adres strony i hasło lub adres sklepu, godziny otwarcia i nr telefonu). Pamiętajmy o umieszczeniu na liście prezentów w różnych cenach, żeby każdy gość znalazł tam prezent odpowiedni dla swoich możliwości finansowych, droższe prezenty to też dobry pomysł jeśli goście zdecydują się na grupowy podarunek. Jeśli chcielibyśmy prezenty otrzymać w postaci pieniędzy by przeznaczyć je np. na podróż poślubną również należy taką informację umieścić na zaproszeniu.

Pamiętajcie przede wszystkim o spokoju, nie tylko wewnętrznym ale również tym w naszych ruchach. Zadbajcie o to aby były opanowane i raczej wolniejsze niż na co dzień. Nie tylko fotograf chce uchwycić Was w najważniejszych momentach, ale również goście z przyjemnością nacieszą się Waszym widokiem. Wchodząc do kościoła, wychodząc z samochodu, podchodząc do ołtarza starajcie się iść powoli i spokojnie, nie spieszcie się, postarajcie się zwolnić, dajcie sobie szansę zobaczyć i uśmiechnąć się do gości i vice versa. W przypadku kiedy to ksiądz po Was wychodzi, po tym jak Was przywita i poprosi abyście poszli za nim do ołtarza, zróbcie lekką przerwę, nie idźcie tuż za.

W stresie łatwo zapominamy o naturalnym zachowaniu, działamy odruchowo, pochopnie, często nie skupiając się na tym, co dzieje się wokół nas. Nie chodzi tylko o zapominaniu o świecie zewnętrznym, ale i o sobie nawzajem. Pamiętajcie, że nie przyszliście tu sami – dodawajcie partnerowi otuchy czułym gestem i ciepłym spojrzeniem. Przyszliście na swój ślub pokazać Wasze uczucie – więc nie bójcie się np. złapać za ręce. Oprócz miłego gestu będzie to też dobre wyjście z sytuacji, gdy nie będziecie wiedzieli gdzie podziać ręce. Podczas uroczystości nie unikajcie swojego wzroku – bądźcie i przeżywajcie uroczystość razem.

Warto skontrolować również swoją sylwetkę. Nie dajcie po sobie poznać, że stres Was opanował. Pamiętajcie o prostych plecach, uniesionej głowie. Usiądźcie wygodnie i kontrolujcie to, czy po kilku minutach bezwiednie zgarbieni nie patrzycie gdzieś pod krzesło, albo nie oglądacie swoich dłoni.

Nawet jeśli wydarzy się coś niespodziewanego – ksiądz zapomni waszych imion, usłyszycie inne pieśni niż wcześniej ustaliliście, podejdźcie do tego ze spokojem i humorem. Na większości uroczystości ślubnych przydarzają się niespodzianki – to od Waszego zachowania będzie zależeć czy chwila taka będzie zabawnym wspomnieniem czy powodem do stresu.

Najważniejszym momentem jest oczywiście przysięga i podczas niej również nie zapominajcie o Waszych gościach. Przez cały ślub stoicie lub siedzicie odwróceni od Waszych przyjaciół, jednak w momencie przysięgi macie szanse pozwolić im uczestniczyć w tej ważnej chwili. Stańcie twarzami do siebie, a dzięki temu bokiem do księdza/urzędnika oraz gości. W ten sposób lepiej będziecie mogli dzielić tę chwilę z uczestnikami uroczystości. No i oczywiście – nie zapominajcie o uśmiechu.

Najważniejsze jest zatem aby pamiętać, że ta uroczystość jest przede wszystkim dla Was. Nie analizujcie cały czas tego co wypada i co należy – odrobina dystansu pozwoli przezwyciężyć skrepowanie i wstyd, w zamian odsłaniając Waszą najlepszą stronę.

Poszukiwania proponuję zacząć od internetu – wpiszmy hasło fotograf ślubny w wyszukiwarce google.pl i obejrzyjmy kilka, może kilkanaście przykładowych stron. Przyjrzyjmy się zdjęciom. Zwróćmy uwagę na kategorie często prezentowane przez fotografów – przygotowania, ślub, wesele, plener. Oglądając zastanówmy się wstępnie, jaki rodzaj fotografii nam najbardziej odpowiada. Zwróćmy uwagę czym różnią się poszczególne zdjęcia i co jest nam najbliższe. Warto poświęcić na to trochę czasu gdyż nie zawsze możemy być świadomi jaki produkt możemy otrzymać – rynek fotografii ślubnej bardzo się zmienił na przestrzeni ostatnich lat i oferuje o wiele więcej swoim klientom niż to miało miejsce jeszcze kilka lat temu. Wielu fotografów ślubnych dba o to aby ich zdjęcia miały wartość nie tylko dla zamawiających ale również dla ludzi tematem nie zainteresowanych – zwyczajnie starają się robić dobrą fotografię. Jednak pamiętajmy – bądźmy wobec siebie szczerzy – spróbujmy poszukać czegoś co zwyczajnie jest nam bliskie, co dobrze rozumiemy. Jeśli coś wpadnie nam w oko zastanówmy się przez chwilę co jest takiego w tych konkretnych zdjęciach, że wybraliśmy je na tle innych ofert.

Kiedy już wstępnie obeznamy się z obecną ofertą i możliwościami zastanówmy się czego tak naprawdę oczekujemy od fotografa. Co jest dla nas najważniejsze a co mniej istotne. Czy chcemy dostać ciekawy reportaż ślubny, piękne portrety plenerowe, a może zależy nam na uwiecznieniu jak największej liczby gości weselnych. Każdy fotograf pracuje trochę inaczej i na co innego zwróci szczególną uwagę, w czym innym się specjalizuje. Główne elementy, które będziemy mogli prawdopodobnie zamówić to zdjęcia z przygotowań, reportaż ze ślubu i wesela, oraz sesja plenerowa w dniu ślubu lub podczas oddzielnego spotkania. Nie musimy decydować się na wszystkie etapy – zastanówmy się czy chcemy aby fotograf towarzyszył nam przez cały dzień czy też może zdecydujemy się na konkretne elementy.

W kwestii stylu fotografa bardzo trudno jest coś poradzić. Każdy musi indywidualnie zastanowić się co mu się podoba. Podpowiem jedynie aby zwrócić uwagę na kadry, kolory i sposób oddania tego co się podczas uroczystości lub wesela działo – czy jest on surowy, realistyczny, czy też próbuje pokazać sytuacje przez mniej naturalny pryzmat nadając miejscom dodatkowych walorów. Tak jak pisałem jest to kwestia indywidualna i często możemy zwyczajnie nie widzieć różnicy bądź nie rozumieć dlaczego ktoś fotografuje w taki a nie inny sposób – jednak kiedy oglądamy prace danego fotografa nie miejmy złudzeń, że na naszym ślubie zdjęcia będą zupełnie inne, wybierzmy więc kogoś kto prezentuje prace, które estetycznie nam odpowiadają. Które czujemy i rozumiemy. Pomyślmy też o zdjęciach plenerowych – czy bliżej jest nam do spontanicznych, prostych w swojej koncepcji acz naturalnych portretów czy może marzy nam się szalona sesja z ciekawą koncepcją? Wybierając fotografa upewnijmy się, że we wszystkich tych kwestiach myślimy podobnie.

Myśląc o fotografie ślubnym warto wiedzieć jak budowana jest oferta fotografa ślubnego (zobacz też: przykładowa oferta fotografa). Przede wszystkim ważne jest dla nas ile czasu nam poświęci. Zastanówmy się czy chcemy aby towarzyszył nam przez całe wesele, czy może na przykład tylko przez pierwsze dwie, trzy godziny. Czy chcemy aby był z nami od porannych przygotowań czy może pojawić ma się dopiero na ślubie. Sprawdźcie ile czasu interesujący Was fotograf przewiduje na plener w dniu ślubu a ile na taki, który wykonacie innego dnia. Kolejną istotną kwestią jest liczba zdjęć jaką fotograf nam odda po ukończeniu dzieła. Tutaj możemy spodziewać się od 100 starannie wyselekcjonowanych i obrobionych fotografii po ponad 1000 zdjęć skopiowanych prosto z aparatu. Oczywiście są też fotografowie ślubni, którzy starają się wypośrodkować tę kwestię dając sporo zdjęć, które są odpowiednio przygotowane ale nie przeszły gruntownej korekty każdego detalu. Następną sprawą jest to w jakiej formie dostaniemy prace. Standardem powinno być oddanie fotografii w pełnej możliwej jakości aczkolwiek zdarzają się jeszcze oferty proponujące zdjęcia o zaniżonej rozdzielczości za mniejszą kwotę – odradzam korzystanie z takich propozycji. Poza plikami mogą interesować nas odbitki a w szczególności albumy. Oprócz rozwiązań klasycznych bardzo na popularności zyskały ostatnio ślubne fotoksiążki i fotoalbumy (zobacz też: przykładowe albumy ślubne) dające dużo większe powierzchnie do wykorzystania oraz ciekawe możliwości składu, których nie uzyskamy korzystając z albumów z wklejanymi zdjęciami. Różnorodność tych produktów i ich jakość często dyktowana jest ceną oraz podejściem samego fotografa – warto zapytać o przykłady takich rozwiązań aby wiedzieć jak dany fotograf ślubny realizuje takie prace.

Jeśli mamy już wstępny obraz tego jakie fotografie chcemy, jaki styl mają prezentować, wiemy też co chcemy aby na tych fotografiach było, jaki zakres prac będzie nas interesował, ile czasu chcemy aby fotograf nam poświęcił oraz jak ma wyglądać ostatecznie produkt, którym jesteśmy zainteresowani pora na ponowne przejrzenie ofert fotografów ślubnych.

Szukajmy w wielu miejscach, nie ograniczajmy się do pierwszej dziesiątki wyników google.pl na hasło fotografia ślubna, poszukajmy również pod innymi hasłami, może warto zajrzeć głębiej, popatrzmy na różnego rodzaju serwisach ślubnych, popytajmy znajomych, poszukajmy na forach – im więcej obejrzymy ofert tym większa szansa, że trafimy na tego właściwego. Wspomnę jeszcze na co warto zwrócić uwagę przy przeglądaniu internetowych stron. Jeżeli oglądamy portfolio fotografa z kilkuletnim doświadczeniem to na pewno prace tam prezentowane są bardzo dokładnie przebrane i wyselekcjonowane – mówią nam o tym z czego fotograf jest naprawdę zadowolony i do czego będzie dążył. Ale to tylko bardzo mały ułamek jego prac – odwiedźmy koniecznie bloga i zobaczmy co robił ostatnio. Zwróćmy dużą uwagę na przykładowe reportaże z całego ślubu gdzie możemy popatrzeć jakie fotografie otrzymała dana para z całego dnia. Da nam to bardziej wiarygodny obraz czego możemy tak naprawdę się spodziewać.

Zróbmy listę ulubionych fotografów ślubnych i zastanówmy się ile możemy przeznaczyć na ten cel. Kwota jaką zaproponować może fotograf waha się w granicy od 500 aż do 10000zł za całodniowy reportaż. Oczywiście prawdopodobnie będziemy szukać najtańszego, który spełnia nasze wyobrażenia i oczekiwania, pragnę jednak zaznaczyć, że fotograf ślubny, który zajmuję się tym zawodowo, a nie dorabia po godzinach, pracuje legalnie i prowadzi działalność gospodarczą będzie kosztował minimum 2000zł, a w większych miastach należy spodziewać się ceny od 2500 do 5000 tysięcy złotych za usługę na dobrym poziomie. Wybierając tańszą usługę zwyczajnie ryzykujemy, że fotograf nie posiada legalnego oprogramowania,  nie płaci podatków, korzysta z gorszego sprzętu, nie inwestuje w swój rozwój. Ryzykujemy również, że zatrudnimy osobę, która poprzez swój brak profesjonalizmu nie tylko nie wykona dobrze swojej pracy ale i również negatywnie wpłynie na samą uroczystość.

Przy rozpatrywaniu ofert pod względem cenowym warto zrobić sobie dwa pakiety o które będziemy pytać – minimum czyli np. bez przygotowań i albumów oraz pełny obejmujący wszystkie nasze pomysły. To da nam obraz jak kształtują się poszczególne oferty i czasem może zdarzyć się tak, że fotograf który zaproponuje dużą cenę za pakiet minimum przy pakiecie pełnym okaże się bardzo atrakcyjny gdyż nie doliczy dużo za album bądź dodatkowe przygotowania. I tak samo jeśli porównujemy dwóch fotografów porównujmy zawsze dokładnie tę samą usługę – pod względem godzin jakie fotograf nam poświęci jak i tego co ostatecznie nam przekażę. Może czasem warto zamówić usługę skromniejszą ale u droższego i zarazem ciekawszego w naszym odczuciu fotografa? Nie zapominajmy też, że przy zapytaniu o ofertę cenową należy zawsze uwzględnić miejsce i datę ślubu – to umożliwi fotografowi ślubnemu oszacować dodatkowy ewentualny koszt dojazdu oraz noclegu. Jeśli wiemy, że fotograf, którego pytamy jest z daleka sprawdźmy czy nie jesteśmy w stanie zaproponować mu noclegu w miejscu gdzie zakwaterujemy naszych gości – to proste rozwiązanie a nie podniesie nam znacznie ceny usługi.

Po tym jak już wybierzecie tych kilku i wstępnie spodobają wam się ich oferty warto spotkać się z nimi osobiście – sprawdzić jakie wrażenia każdy fotograf ślubny na was zrobi, porozmawiać o szczegółach, obejrzeć umowę ślubną (zobacz też: umowa z fotografem ślubnym) jaką być może przyjdzie nam z jednym z nich podpisać, zapytać o przykładowy album. Spędzenie kilku wspólnych chwil może ostatecznie przesądzić na kogo się zdecydujecie.

Podsumowując – wybierzmy takiego fotografa, którego zdjęcia nam się podobają. To może wydać się banalne ale poświęćmy trochę czasu na selekcję i zdecydujmy się na kogoś kogo fotografie naprawdę nam odpowiadają – fotograf ślubny nie zrobi dla nas innych niż te którymi się reklamuje. Nie myślmy o tym, że fotograf dostosuje się swoim stylem i charakterem do naszego gustu i upodobań – fotografów ślubnych są tysiące więc wybierzmy kogoś kto dostosować się nie będzie musiał.

Porównajmy teraz sytuacje do fotografii cyfrowej, która, jak zaraz zobaczymy, praktycznie niczym się w tych kwestiach nie różni. Tutaj, jak już napisałem, zamiast błony światłoczułej mamy matrycę. Ona tak samo ma za zadanie zebrać informacje z otoczenia i tak samo te informacje muszą zostać przetworzone tak, aby stały się dla nas czytelne. Co ciekawe zarówno błona jak i matryca ma dużo większą pojemność, może zgromadzić dużo więcej informacji, niż później widzimy na papierze bądź monitorze. To kolejne miejsce na decyzję, które informacje są dla nas najważniejsze w danym przypadku. Wracając do porównania – to jak przetwarzamy informacje ma wpływ na ich końcowy wygląd – ustawienia aparatu określają sposób przetwarzania i oddziałują na ostrość, nasycenie kolorów, ich odcienie, kontrast – przetwarzają informacje w określony sposób dając jeden z możliwych efektów. Ten proces przy formacie JPEG jest ściśle określony i nie podlega już bezstratnej zmianie po wykonaniu fotografii. Inaczej jest w przypadku formatów takich jak RAW, NEFF, które charakteryzują się zapisem jak największej liczby informacji bez nakładania na nie konkretnej interpretacji. Interpretację taką możemy wykonać później – dobrać odpowiednią ostrość, jasność, kontrast, sposób odwzorowania kolorów, temperaturę barwową – na spokojnie np. w domu, przy odpowiednim monitorze. Czy to się w jakiś zasadniczy sposób różni od procesu klasycznego? Otóż nie. Miejsce decyzji, oraz dużo prostsza ich realizacja, nie zmienia tutaj istoty sprawy. Stąd pochodzi pojęcie tak zwanej cyfrowej ciemni (zobacz też: obróbka zdjęć) – to znaczy wykonywanie działań odpowiadających tym, które były wykonywane dawniej – gdyż w samej fotografii wcale się tak wiele, jak się wielu osobom wydaje, nie zmieniło.

Z taką wiedzą zupełnie inaczej podejdziemy do kwestii ślubnych zdjęć jako nieobrabianych lub naturalnych – widać pewną sprzeczność. Nie można o takiej mówić w szerokim pojęcia znaczeniu. Zawsze mamy do czynienia z interpretacją treści jaką przekazuje nam matryca – zdjęcie w formacie RAW czy NEFF nie ma odgórnie przypisanej i jedynie słusznej wartości – należy ją dopiero nadać właśnie w procesie wywoływania fotografii, zawęzić informacje do tych, które są dla nas istotne, zaakcentować to co chcemy pokazać. Dlatego oferta fotografa ślubnego (zobacz też: przykładowa oferta fotografa ślubnego) powinna zawsze zawierać również poprawne wywołanie fotografii. Zupełnie inną kwestią jest, często mylona, dalsza obróbka fotografii. Oczywiście nie jest ona przywilejem Photoshop’a, czy innych programów graficznych, – używana jest odkąd pojawiła się fotografia, a jedynie poprzez popularyzację w dzisiejszych czasach, a przez to często nie umiejętne lub wyjątkowo ofensywne użycie, zyskała złą sławę. Ale i tutaj można pracować w sposób delikatny, nie zmieniający zasadniczej treści dzieła diametralnie, a jedynie lekko dostosowujący efekt do naszych zamiarów. Ale to już inny temat.

Podsumowując – zawsze obraz jaki reprezentuje fotografia to jedynie wycinek rzeczywistości, która przedstawiana nam jest przez specyficzny pryzmat procesów i urządzeń, które brały udział w powstawaniu zdjęcia, od jego rejestracji po wywołanie, oraz przede wszystkim przez filtr jakim jest fotograf, który pracę od początku nadzoruje i kontroluje. Nie obawiajmy się procesu wywołania i obróbki, nie bądźmy do niego wrogo nastawieni, ale też nie zrzucajmy całej odpowiedzialności na programy graficzne. Proces ten jest naturalną częścią powstawania fotografii i należy dążyć do tego by jak najlepiej uzupełniał prace.

Głównym celem umowy z fotografem ślubnym jest wymienienie osób, między którymi umowa jest zwierana oraz opisu dzieła i warunków jego wykonania, którego umowa dotyczy. Dlatego w umowie jasno musi być sformułowany zakres prac fotografa ślubnego – zarówno dzień jak i poszczególne elementy jego pracy: wykonanie reportażu z wesela, ślubu czy przygotowań, wykonanie ślubnego pleneru fotograficznego. Warto ustalić z fotografem ile godzin zamierza poświęcić na konkretne elementy jego pracy i to również zawrzeć w umowie. Dalej ważne jest aby napisać w jakiej formie skończone dzieło dostaniemy – czy będzie to płyta, album, foto-książka oraz w jakiej formie będą poszczególne zdjęcia. W przypadku płyty dvd należy ustalić format zdjęcia w przypadku albumu czy foto-książki wielkość odbitek jak i całej pracy. Wszystko to czego dotyczy oferta fotografa ślubnego (zobacz też: przykładowa oferta fotografa) powinniśmy dokładnie opisać i zaznaczyć. Nie zapomnijmy o określeniu dokładnej liczby zdjęć jaką otrzymamy po skończeniu usługi.

Warto również uwzględnić jaki czas przeznaczamy fotografowi na przygotowanie dzieła. Obecnie zdjęcia cyfrowe wymagają wywołania (zobacz też: jak powstaje współczesna fotografia) i odpowiedniego przygotowania – czysty zrzut z matrycy w postaci pliku RAW czy NEF raczej żadnej Młodej Pary nie będzie interesował, tak więc fotograf będzie potrzebował czasu na cyfrową ciemnie i ‘wywołanie’ prac. Warto domówić kwestię w jakiej formie pliki zostaną przekazane – uwaga na sposób określenia jakości pliku – napisanie 300dpi jest zupełnie niewystarczające i co więcej niepotrzebne. Jakość zdjęcia trudno jednoznacznie ocenić, ale jeśli chodzi o jego późniejszy druk to będzie ono wymagało odpowiedniej do wielkości odbitki rozdzielczości oraz formatu. W przypadku formatu JPG w grę wchodzi tylko minimalna kompresja obrazu, czyli jakość na poziomie 10/10 lub 12/12 w zależności od programu.

Kolejną istotną kwestią jest sposób zapłaty, moment zapłaty oraz kwestia ewentualnej zaliczki. Większość fotografów najprawdopodobniej poprosi o zaliczkę bądź zadatek – dzięki temu mają pewność, że klient jest zdecydowany i rezerwacja terminu nie zostanie odwołana lekkomyślnie.

Kwestie końcowe, które należy wziąć pod uwagę to ewentualny nocleg, dojazd, transport i posiłki dla fotografa. Warto też pomyśleć trochę do przodu i zastanowić się nad eksploatacją dzieła – są to kwestie np. wykorzystania zdjęć do portfolio przez fotografa (nie wolno mu tego zrobić bez uzgodnienia z Parą Młodą, a uzgodnienie ustne ma znikomą wartość prawną) czy możliwość dalszego odsprzedania dzieła – np. co jeśli zamawiający będzie chciał odsprzedać zdjęcia do gazety – to oczywiście dużo rzadszy przypadek, ale może warto i jemu poświęcić linijkę w umowie.

Dodatkowo w umowie możemy uwzględnić po czyjej stronie leży obowiązek uzyskania zgody na fotografowanie uroczystości w kościele/urzędzie oraz czy np. wizażystka nie będzie miała nic przeciwko byciu fotografowaną – nie bądźmy zdziwieni jeśli fotograf poprosi Młodą Parę aby to oni uzgodnili te kwestie z wszystkimi zainteresowanymi stronami.

Warto również uwzględnić sytuacje kryzysowe – co jeśli fotograf np. z przyczyn zdrowotnych nie będzie mógł w danym dniu przybyć we wskazane miejsce i dokonać reportażu, a co jeśli Młoda Para postanowi zrezygnować z usług już po podpisaniu umowy – ustalając to w umowie unikniemy wielu nieporozumień.

Pamiętajmy, że umowa z fotografem ślubnym jest dla nas – ma być zapisem tego na co i z kim się umawiamy – tak żeby z czasem kiepska pamięć nie stała się problemem. Wyobraźmy sobie różne możliwe scenariusze i postarajmy się w łatwy sposób zawrzeć je w kilku punktach. W sieci można znaleźć wiele gotowych rozwiązań, dlatego jeśli chcemy stworzyć taką umowę na własny użytek – w przypadku kiedy jesteśmy fotografem – przyjrzyjmy się dwóm, trzem umowom, wybierzmy z nich to co najlepsze, uzupełnijmy o to co dla nas istotne i gotowe. Jeśli jesteśmy Młodą Parą mam nadzieje, że powyższy tekst przygotuje Was trochę i ułatwi rozeznanie w sytuacji zawarcia umowy z fotografem.

Chodzi dokładniej o świadomość budowy obrazu cyfrowego – obróbka zdjęć ślubnych to tylko jedna z bardzo wielu możliwości wykorzystania takiego podejścia – podejścia, które ma na celu wejście w strukturę obrazu, sposób jego zapisu i reprezentacji na ekranie. Spróbujmy przez chwilę nie myśleć o fotografii jak o obrazie gdzie różne osoby czy przedmioty są przedstawione, a pomyślmy czym tak naprawdę jest to co widzimy przed sobą. Oczywiście to zbiór pikseli, pojedynczych kwadratów którym nadana jest pewna wartość – wypadkowy kolor trzech sub-pikseli, z których piksel się składa. To co dla nas najważniejsze to to, że obraz możemy podzielić właśnie na liczbę pikseli, z których każdy będzie miał jakiś kolor. I na przykład mając mały plik 800 na 800px oznacza to, że mamy przed sobą 640000 małych kwadratów – nic więcej.

Co z tego wynika np przy obróbce zdjęć ślubnych – mając na uwadze to jak obraz jest zbudowany możemy odpowiedzieć sobie w łatwy sposób jakie operacje są możliwe w programie graficznym. Na przykład zakładamy, że chcemy zaznaczyć jakiś obszar zdjęcia – jakiś element – to spróbujmy sobie wyobrazić jak z takiej układanki 640000 elementów program ma je wybrać. Nie możemy poprosić go o zaznaczenie trawy, ale możemy poprosić go aby zaznaczył piksele konkretnego, jednego koloru i potem zwiększyć zasięg względem tego wybranego – poszerzyć tolerancje kolorów i w ten sposób kazać mu zaznaczyć wszystkie odcienie zielonego na obrazie. Inny sposób – mamy człowieka na jakimś tle, a tło jest zróżnicowane dlatego też selekcja kolorem nie wydaje się nam odpowiednia – ale skoro my widzimy, że jest granica między tłem a osobą, to program też na pewno może taką granicę zobaczyć – wracamy do naszych pikseli – można sobie wyobrazić algorytm, który będzie w danej okolicy zaznaczał piksele do pewnej granicy, różnicy między nimi – np. jasna ręka na zielonym tle drzew – można pomyśleć o kodzie, który wyłapie, że dana różnica jest już większa od tolerowanej (zadanej przez nas) i zaznaczy tylko jasne elementy w obrębie pola przez nas wybranego. Oczywiście program nie widzi i nie rozpoznaje, że to ręka ale może widzieć różnice albo podobieństwo w pikselach, które budują dany obraz. Dzięki temu łatwo możemy sobie odpowiedzieć na pytanie: czy da się ‘to’ zrobić? Jeśli jesteśmy w stanie pomyśleć o pewnej funkcji, która na poziomie zwykłych kwadratów jest w stanie na nich zadziałać, tak jak np. w przypadku wybrania wszystkich o jednym kolorze, to na pewno ta funkcja znajduje się w programie.

Ponadto możemy myśleć w drugą stronę – lepiej kontrolując narzędzia, których używamy. To jak one funkcjonują musi być sprowadzone do działania na pikselach. Desaturacja to nic innego jak obniżenie saturacji każdego poszczególnego koloru. Oczywiście możemy pomyśleć, że chcielibyśmy obniżyć saturacje tylko koloru czerwonego – i tak, możemy znaleźć taką funkcję w programie. Dzięki takiemu sposobowi, takiej formie myślenia o obrazie łatwiej też przyjdzie nam dążenie do konkretnego efektu poprzez składanie pewnych podstawowych funkcji i wzajemne kojarzenie ich, stosowanie razem w celu uzyskania dokładnie takiego efektu jaki planujemy. Nie zdajemy się wtedy na sytuacje szukania ‘czegoś fajnego’ ale świadomie dążymy do celu, który sobie zadaliśmy.

Ten sposób myślenia stosujemy do całości prac w Photoshopie, Gimpie i innych programach graficznych – w kwestii warstw i masek nic nie ulega zmianie. Warstwy to po prostu kolejne przeźroczyste płaszczyzny na których możemy zaznaczyć pewne piksele, nadać im kolor. Dodatkowo cała warstwa może mieć ustawiony sposób oddziaływania na to co pod nią – to nic innego jak określenie w jakiś sposób ‘piksele’ z górnej płaszczyzny mają oddziaływać na te spod spodu – zakrywać je, zaciemniać, mieszać się z nimi. Maska natomiast to możliwość wyłączenia z takiego oddziaływania części pikseli na warstwie. Możliwości mieszania, wyłączania, dodawania są nieograniczone i dzięki nim możemy uzyskać dowolny obraz, ale to wciąż będą tylko i wyłącznie piksele o określonym kolorze.

Zachęcam bardzo do próby myślenia w taki właśnie sposób, do pracy nad obrazem w programie graficznym nie na poziomie widzenia tego co na obrazie i rozpoznawania przedmiotów tylko na poziomie tego z czego one się składają i jaki musi być skład, jakie kolory np. tych 640 tysięcy pikseli abym zobaczył na nich las, dom, czy człowieka. Często spotkacie się z sytuacją, że ostateczny efekt czytelności obrazu, zwłaszcza w przypadku twarzy zależeć będzie od dosłownie kilku, kilkunastu pikseli, które będą mogły zakłócić odbiór całości.

• Forum użytkowników Canon
• Forum użytkowników Nikon
• Szeroki Kadr – serwis edukacyjny
• Optyczne.pl – internetowy magazyn/portal o fotografii
• Fotopolis – internetowy magazyn/portal o fotografii

Jeśli są na uroczystości szczególnie dla nas ważne osoby, które chcemy aby zamieszkały nasze zdjęcia z wesela, pokażmy je fotografowi, dajmy mu jasno do zrozumienia, że to jest najlepsza przyjaciółka Panny Młodej, a ten kawaler to przyjaciel Pana Młodego. Pokażmy wcześniej jak wyglądają nasi rodzice oraz rodzeństwo, bliska rodzina. Takie wskazanie wyraźnych celów znacznie usprawni prace fotografowi i ponadto nie sprawi nam zawodu podczas oglądania końcowych fotografii z powodu braku na nich kogoś na kim nam szczególnie zależało (zobacz też: przykładowe albumy ślubne).

Dodatkowo możemy w czasie wesela częściej podchodzić do danych osób i prosić fotografa o zdjęcia – dając mu jasno znać, że zależy nam na wspólnym portrecie. Innym rozwiązaniem może być organizowanie mini sesji fotograficznych gdzieś na uboczu, w drugiej, mniejszej salce – zaprośmy dwie trzy osoby i razem z fotografem zróbmy kilka wspólnych ujęć. Takie aranżacje dobrze jest wykonywać kiedy goście weselni poczują się już swobodniej i chętniej wezmą udział w fotografiach pozując w sposób luźny, bez zbędnego skrępowania.

W bliskich ujęciach twarzy na fotografii widać dużo dokładniej fakturę skórę niż odbieramy to w zwyczajnym kontakcie – obraz statyczny pozwala się przyjrzeć lepiej niż codzienne obcowanie z drugim człowiekiem. Gruba warstwa podkładu, nałożenie pudru na cała twarz odbije się bardzo negatywnie na wyglądzie portretu. Cała naturalność twarzy zostanie jej odebrana i zastąpiona powierzchnią, która na zdjęciu będzie przypominać spękany piasek, lub wysuszony tynk.

W kwestii stosowania podkładów i pudrów – używajmy ich z bardzo dużym wyczuciem i umiarem. Prawie zawsze za mało będzie lepszym wyjściem od za dużo. Postarajmy się aby makijaż na sesję ślubną nie zasłonił całej twarzy nieprzenikalna warstwą. Proszę mi wierzyć, że odbudowanie w photoshop’ie struktury skóry jest możliwe ale i bardzo czasochłonne. Pozostawiając jak najbardziej naturalne czoło czy policzki, tylko lekko rozjaśniając skórę pod oczami i minimalnie matowiejąc cała twarz dajemy fotografowi dużo lepszą pozycję wyjściową. Sprawnie posługujący się programami komputerowymi widoczne niedoskonałości usunie i nie będzie zmuszony retuszować przeschniętego pudru. Taka minimalna korekta graficzna da w efekcie twarz dużo bardziej zdrową, naturalną i piękną.

Panowie również powinni zadbać o wygląd swojej cery. Pamiętać o dokładnym jej oczyszczeniu i nawilżeniu. Postarać się nie jeść przez klika dni rzeczy, które negatywnie oddziałują na nasz wygląd – często potrawy szczególnie tłuste czy ostre potrafią zepsuć nam humor podczas porannej wizyty przed lustrem

W dniu ślubu Panny Młode najczęściej dopasowują swój makijaż ślubny do panującego kanonu ślubnego make-upu. Delikatnie zaznaczone oczy i neutralny kolor szminki są rzeczywiście idealne gdy przez całą noc mamy wyglądać świeżo i pięknie. Jednak w przypadku sesji plenerowej innego dnia możemy pozwolić sobie na więcej. Każda kobieta doskonale zdaje sobie sprawę w jakim makijażu czuje się najlepiej – bordowa szminka, a może smokey-eyes mogą doskonale sprawdzić się podczas odrobinę mniej typowej sesji zdjęciowej. Nie zachęcam do zbyt dużych eksperymentów (zawsze lepiej makijaż ślubny wypróbować wcześniej w domu), ale do jak najlepszego wykorzystania atutów swojej urody, niekoniecznie w konwencjonalnym ‘ślubnym’ wydaniu.

Uświadomienie sobie faktu, że to światło tworzy obraz stanie się kluczowe gdy, na przykład będziemy chcieli aby nasza plenerowa sesja ślubna wyglądała w zaplanowany sposób a nie taki jaki podyktują panujące warunki. Ale po kolei – wycofajmy się na chwilę z robienia zdjęć otoczeniu czy zdjęć ślubnych, a udajmy się raczej w kierunku ciemnego pokoju – im ciemniejszy tym lepiej, tak więc wieczorna pora przyjdzie nam z pomocą. Weźmy lampkę i ułóżmy na stole np. jabłko lub pomidora. Zaświećmy z boku, z przodu, z góry. W takiej sytuacji mamy jedno źródło światła, które kontrolujemy – sytuacja o wiele prostsza do obserwacji i analizy. Jesteśmy w stanie wywołać diametralnie różne efekty dzięki różnym ustawieniom żarówki. Jeśli mamy kogoś pod ręką poprośmy o chwile i sprawdźmy jak takie oświetlenie odbija się na jego twarzy. Dołóżmy drugie źródło światła i obserwujmy dalej – ułóżmy po dwóch stronach głowy, po przekątnej, obie z przodu pod kątem 45 stopni, itd. To co widzimy my – ‘zobaczy’ i matryca, bądź klisza.

Następnie warto wrócić do pojedynczej żarówki i zająć się odbiciami promieni. Przystawmy do jabłka z jednej strony lampę lub latarkę, a z drugiej postawmy arkusz białego papieru. Zaobserwujmy jak odbija światło, z jaką siłą w porównaniu do źródła i jak je zmienia. Takie proste doświadczenia będą dobrym wprowadzeniem do myślenia o świetle – na co dzień różnica jest tylko taka, że często spotykamy wiele źródeł światła lub też bardzo wiele różnych odbić promieni – obserwacja ich i świadomość jak wpływają na obraz pozwolą nam dużo łatwiej je kontrolować. Każda ściana, każda koszula, biurko, sufit, okno, lufcik, monitor, żarówka wspólnie wypływają na wypadkową tego co widzimy. Manipulacja tymi wszystkimi elementami, zasłanianie ich, dokładanie nowych pozwalają nam uzyskać zamierzony efekt.

Na początek wszystkim radzę sprowadzać sytuacje do prostych planów, najlepiej z jednym źródłem światła i umiejętnym go odbijaniem od różnych przedmiotów – ścian, blend. Takie plany będą dla nas łatwiejsze do kontroli oraz bardziej naturalne jeśli chodzi o efekt. Pamiętajmy jesteśmy przyzwyczajeni do jednej ‘żarówki’ – słońca i taka sytuacja wyda nam się najbardziej neutralna. Kiedy zobaczymy dwa cienie od jednego nosa twarzy modelki to nawet jeśli nie zdamy sobie z tego sprawy wyda nam się to cokolwiek podejrzane.

Zachęcam do tych prostych ćwiczeń, ponieważ takie ‘dotknięcie światła’, jego kontrola, świadomość drogi jaką przebywa wydaje mi się jedną z kluczowych i podstawowych kwestii w tworzeniu fotografii.

czytaj dalej…